ورود | ثبت نام
تب یا تبلچر، یک روش نتنویسی است که برای یادگیری سریعتر آهنگ برای نوازندگی با سازهای دارای سیم استفاده میشود.، تبلچر گیتار دارای ۶ خط افقی است، که سیمها را را نشان میدهند. خط بالایی سیم اول (باریکترین سیم) و خط پایین سیم ششم (سیم بیس) است. روی هر خط شمارههایی نوشته شده که در اصل شمارهی فرتی هستند که باید آن را نواخت. تبلچر زمانبندی نتها را مشخص نمیکند، به همین دلیل بسیاری از اوقات به همراه نتهای آهنگ نوشته میشود تا بتوانید ضربها را با استفاده از نت مشاهده کنید.
تبلچرها از چپ به راست خوانده میشوند. برای اجرای آهنگ با استفاده از تبلچر، بهتر است نخست آهنگ را بشنوید و ریتم آن را از طریق شنیدن یاد بگیرید. در تصویر پایین نتهای آهنگ (بالا) و تبلچر (پایین) به شکل موازی نوشته شدهاند. در این تمرین کافی است تنها از تبلچر استفاده کنید.
اجرای میزان اول (که در اینجا هفت نت را در خود جای داده است):
۱. فرت سوم، سیم پنجم را اجرا کنید.
۲. سیم چهارم را به شکل دستباز اجرا کنید.
۳. فرت دوم، سیم چهارم را اجرا کنید.
۴. فرت سوم، سیم چهارم را اجرا کنید.
۵. سیم سوم را در حالت دستباز اجرا کنید.
۶. فرت دوم از سیم سوم را اجرا کنید.
۷. سیم دوم را در حالت دستباز اجرا کنید.
تبلچر بدیها و خوبیهایی دارد. از خوبیهای این روش میشه به این نکته اشاره کرد که سریع متوجه میشیم کدوم سیم و کدوم فرت رو باید بگیریم. اما از بدیهاش اینه که فراموش میکنیم که به جای دیدن و خوندن اعداد، اونها رو در ذهنمون تبدیل کنیم به نت و در نتیجه دچار تنبلی در خوندن نتها میشیم و به جاش از اعداد استفاده میکنیم که روش درستی برای ارتباط برقرار کردن با بقیه سازها نیست. و موضوع بعدی، در برخی از تبلچرها، ارزش زمانی هم نشون داده نشده و این موضوع باعث میشه که (در صورت نبود نتها و ارزش زمانی در بالای تبلچر) ارزش زمانی قطعه رو اشتباه بزنیم مگر اینکه با کمک گوش و تطبیق با آهنگ بتونیم این کار رو انجام بدیم.
به طور کلی سیستم تبلچر برای سازهای فرت دار مانند گیتار، بیس، یوکللی و … مورد استفاده قرار میگیرد که در پیدا کردن سریع نتها در پوزیشن مورد نظر به راحتی قابل استفاده میباشد. بسیاری از آهنگهایی که در سالهای گذشته تولید شدهاند و گیتار جزء سازهای اصلی آن بوده، به جای استفاده از نتخوانی و صفحه نت، عموما از طریق تبلچرها نوشته شده و بسیاری از طرفداران این آهنگها نیز، این قطعات را با استفاده از تبلچرها کاور کردهاند.
بنابراین اگر در حال نواختن آهنگی هستید که نیازمند گیتار ۶ سیم است، در تبلچر ۶ سیم مشاهده میکنید. اگر آهنگ شما با گیتار ۷ سیم ضبط شده باشد، باید ۷ سیم را بر روی تبلچر خود مشاهده کنید و یا اگر میخواهید آهنگ را با استفاده از گیتار بیس بنوازید، ۴ سیم بر روی تبلچر خود مشاهده میکنید. سپس، خط پایینی نشان دهنده سیم پایینی (سیم بم) گیتار شما میباشد و خط بالایی، نشان دهنده سیم بالای ساز شما است (سیم زیر).
در ابتدای میزان اول، اکثرا کسر میزان آهنگ ذکر میشود و تا هنگامی که کسر میزان جدیدی را در طول آهنگ مشاهده نکنید، آهنگ با همان کسر میزان اولیه خود ادامه پیدا میکند.
برای مثال فرض کنید که در میزان اول با علامت ۴/۴ مواجه میشوید و در میزان ۳۴، با علامت ۶/۸. این بدان معناست که از میزان یک تا ۳۴، باید آهنگ را با کسر میزان ۴/۴ بنوازید و از میزان ۳۴ به بعد، باید با کسر میزان ۶/۸ به نواختن آهنگ بپردازید. همچنین این موضوع در مورد تمپوی آهنگ نیز صادق است. اگر تمپوی آهنگ در طول آهنگ تغییر کند، با علامتی در قسمت بالای میزان میتوانید متوجه آن شوید. در غیر این صورت، آهنگ را با همان تمپویی بنوازید که در میزان اول نوشته شده است.
بر روی هر کدام از این خطوط، شمارههایی قرار داده شدهاند که بازه آنها عموما از ۰ تا ۲۴ میباشد که این اعداد نشان دهنده شماره فرتی است که بر روی آن سیم باید نواخته شود.
عدد ۰ به معنی آن است که سیمی که این عدد بر روی آن نوشته شده باید به صورت دست باز نواخته شود. همچنین ممکن است گاهی با اعدادی مانند ۲۷ برخورد کنید که برای نواختن این نتها باید گیتارهای خاصی در اختیار داشته باشید.
مهمترین موضوعی که استفاده از تبلچر را نسبت به صفحه نت متمایز میکند این است که تکنیکهای مختلف و حتی نحوه پیک زدن نیز در تبلچرها نشان داده میشوند. این موضوع باعث میشود تا شما به راحتی بدانید که کدام انگشت خود را بر روی کدام فرت قرار دهید، کدام نت را به چه میزان بند کنید، کدام نت را ویبره دهید، نحوه پیکینگ شما چگونه باشد و …
یکی از مهمترین نکاتی که باید در مورد خواندن تبلچر در گیتار در نظر داشته باشید، اجرای دقیق و درست تکنیکهای گیتار میباشد. برای مثال، ممکن است یک تبلچر خاص را مد نظر داشته باشید و بخواهید آن را با استفاده از گیتار خود بنوازید. باید در نظر داشته باشید که ممکن است برخی از قطعات با استفاده از تکنیکهای خاصی در نظر گرفته شده باشند. برای مثال، با استفاده از علامتهایی که برای برخی از تبلچرها در نظر گرفته میشود میتوانید متوجه شوید که این نت با استفاده از چه تکنیکی اجرا شده است.
تمامی این تکنیکها با علامت خاصی برای نوازندگان در نظر گرفته شدهاند تا به راحتی با دیدن این علامتها بتوانند تکنیک مورد نظر را پیاده کنند. این موضوع باعث میشود تا اگر بخواهید آهنگ گروه دیگری را کاور کنید کاملا تکنیکهای آهنگ را در نظر بگیرید و آن را به گونهای بنوازید که صدایی کاملا مشابه به آهنگ اصلی را تولید کنید.
گاهی بسیاری از نوازندگان از این علامتها در آهنگهای خود استفاده میکنند تا به این ترتیب، بدانند که در هر لحظه چه تکنیکی اجرا میشود. اگر در قسمتی از نتهای موجود در تبلچر حرف P را مشاهده کردید، به این معناست که برای نواختن این نت نیاز است تا از تکنیک Palm Mute استفاده کنید. یا در بسیاری از قطعات، با استفاده از حروف H و P، میتوانید از تکنیکهای Pull off و Hammer On استفاده کنید.
یکی دیگر از مزایای استفاده از تبلچر، این است که میتوانید نام آکوردهای مختلف را با انگشت گذاری آن مشاهده کنید. برای این کار بسیاری از آهنگسازان از نرم افزارهای مختلفی استفاده میکنند که علاوه بر انگشت گذاری، نام نت را نیز به شما نشان میدهند. این موضوع باعث میشود تا با توالی آکوردهای مختلف آشنا شوید و بتوانید در قطعات مختلف آشنا شوید و بتوانید در آهنگهای خود نیز این توالی را در نظر داشته باشید.
برای آن که بتوانید از نحوه انگشت گذاری آکوردهای مختلف آشنا شوید و یا در آهنگهای خود از این توالی استفاده کنید، میتوانید از نرم افزارهای مختلفی که برای این کار ساخته شده است استفاده کنید. برای مثال، نرم افزار Guitar Pro یکی از بهترین نرم افزارهایی است که برای نوشتن تبلچر میتوانید از آن استفاده کنید.
به صورت کلی اگر از تبلچر استفاده میکنیم باید حواسمون باشه تا عادت نکنیم به خواندن اعداد بلکه اون اعداد رو به صورت یه دیکشنری در ذهنمون تبدیل کنیم به نتهایی که مینوازیم.